อ้างอิง: Animage #09/2010

 


ขอต้อนรับท่านสู่งานเต้นรำแฟนซีอันวิจิตรงดงาม

ชุดกระโปรงน่ารัก โสเภณีจากต่างแดน

สาวใช้ซึ่งยั่วยวนโจรสลัดหาญกล้าผู้กระโจนขึ้นเรือของฝ่ายศัตรู

ณ ที่แห่งนี้ ไม่ว่าใครก็สวมบทบาทเป็นใครคนหนึ่ง

แล้วหลงระเริงกับงานเลี้ยงในเวลานั้น

ใช่แล้ว คนอื่นๆทุกคนต่างรู้ดีว่า

ในหมู่พวกตน มีเพียงคนผู้เดียว

ที่ได้สูญเสียสิ่งสำคัญไป

ความทรงจำที่สูญหายไป------คนที่ไม่รู้ความจริง

ถูกแล้ว มีเพียงคุณเท่านั้น


(ชอบการเปรียบเทียบเรื่องงานเต้นรำแฟนซีกับการสวมบทบาท โจรสลัดก้าวขึ้นเรือศัตรู แล้วก็ชิเอลไม่รู้ความจริงอยู่คนเดียวจริงๆ เข้าใจเขียนบทความให้น่าสนใจ แถมฟังแล้วสงสารบ๊ตตั้นขึ้นมาอีกแล้วเชียว)

 

 



News of the Black

ข่าวลือที่เกี่ยวพันกับท่านเอิร์ลแห่งตระกูลแฟนทอมไฮฟ์


ไม่ว่าจะเป็นเบื้องหน้าเบื้องหลัง หากต้องการรู้ข้อมูลใหม่ล่าสุดในแวดวงสังคม โปรดให้เป็นหน้าที่ของเรา "News of the Black"

เดือนนี้เราก็มีสกู๊ปพิเศษมามอบให้ทุกท่านอีกเช่นเคย ท่านเอิร์ลคนนั้นช่าง......เสียนี่กระไร!? เป็นเรื่องจริงมากน้อยเพียงใดกันแน่!

 



ผู้ให้การคนที่
1: คลอว์ด ฟอสตัส

---คุณพ่อบ้านคลอว์ดสินะครับ เอ่อ อยากจะขอถามเกี่ยวกับท่านเอิร์ลแห่งแฟนทอมไฮฟ์......

"ขอปฏิเสธไม่ให้มีการเก็บข้อมูล"

---ดะ เดี๋ยวสิ! เรื่องที่ว่ามีพ่อบ้านมาเยี่ยมเยือนคฤหาสน์ตั้งแต่ก่อนจะมีการจัดงานเต้นรำแล้ว เป็นความจริงรึเปล่าครับ!?

"เป็นความจริงที่ว่า เซบาสเตียน มิคาเอลิส ได้มาเยือน และช่วงชิงเอาสิ่งของในครอบครองของตระกูลเราไป"

---สิ่งของในครอบครองนี่ จริงๆแล้วมันเป็นของ......อะ

"......สายตาเย็นเยียบ"

---(อึ๋ย......!)

 

ซ้ายกลาง:
เมื่อตอนที่ 1 ในกระเป๋าเดินทางที่เซบาสเตียนผู้ไปเยี่ยมเยือนคฤหาสน์ทรานซีพกพาไป มีชิเอลผู้ไร้ชีวิตชีวาราวกับศพคนตายอยู่ในนั้น นี่เป็นเพียงกายเนื้อเท่านั้น ส่วนวิญญาณถูกลอบดึงออกไปอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นแล้ว ณ เวลานั้น วิญญาณของชิเอลไปอยู่ที่ไหนกันแน่?

ล่าง:
เซบาสเตียนผู้ช่วงชิงกระป๋องชามาจากห้องใต้ดินของคฤหาสจน์ทรานซี สวมแหวนให้กับชิเอลที่ถูกซุกซ่อนอยู่ภายใน แล้วเร่งเร้าให้ "ตื่นได้แล้วขอรับ" หลังจากนั้น แม้ชิเอลจะกลับมาปฏิบัติกิจการงานต่างๆเหมือนปกติ แต่ก็อยู่ในสภาพสูญเสียความทรงจำ ความสัมพันธ์ระหว่างแหวน วิญญาณ และความทรงจำ คืออะไร?

 



บน:
พอได้ฟังเรื่อง "กวางขาวมายา" จากลิซซี ภาพของ "พ่อบ้านกวาง" ก็แวบขึ้นมาในสมองของชิเอล นั่นคือร่างของเซบาสเตียนผู้สวมหัวสัตว์สตัฟฟ์เพื่อปกปิดตัวจริงในตอนที่ 14 ของภาคแรกนั่นเอง ชิเอลปล่อยมันให้ผ่านเลยไปโดยไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรเป็นพิเศษ ทว่า ความทรงจำที่สูญเสียไปเสี้ยวหนึ่งอาจจะฟื้นคืนกลับมาแล้วก็เป็นได้

ขวากลาง:
เหลาผู้ครั้งหนึ่งเคยหักหลังชิเอลและต่อมาก็ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไรแน่ๆนั้น ก็กลับมาปรากฎตัวในตอนที่ 2 ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าเขาวางแผนอะไรอยู่หรือว่าไม่คิดอะไรเลยกันแน่ หากสังเกตดีๆ ขณะที่เหลามาเยือนท่ามกลางสายฝน เซบาสเตียนแสดงความระแวดระวังออกมาให้เห็นวูบหนึ่ง

 

ผู้ให้การคนที่ 2: เอลิซาเบธ เอเซล คอร์ดีเลีย มิดฟอร์ด

---ท่านเอลิซาเบธ ดูเหมือนความทรงจำของท่านเอิร์ลแห่งแฟนทอมไฮฟ์จะมีปัญหาอะไรอยู่ใช่มั้ยครับ?

"คือว่านะ ฉันเพิ่งไปล่องเรือกับชิเอลมาหยกๆ สนุกมากๆเลยล่ะ! ใช่แล้วล่ะ ฉันคิดแล้วว่าต้องทำตัวอย่างนั้น จะเรื่องหายสาปสูญหรือสูญเสียความทรงจำก็เถอะ ฉันต้องสร้างความสนุกสนานเหมือนไม่เคยเกิดเรื่องเศร้าเหล่านั้นขึ้น เพื่อชิเอล อ๊ะ เรื่องนี้เป็นความลับนะ"

---เอ สรุปก็คือว่า ให้ปิดเจ้าตัวเรื่องความทรงจำนี่สินะครับ

 

พ่อบ้านของทั้งสองฝ่าย แม้แต่เรื่องชาก็ประชันกัน

ในตอนที่ 1 ชาที่คลอว์ดชงคือ "เฮอร์ มาเจสตี้ เบลนด์ ของ ริดจ์เวย์" ซึ่งเป็นสินค้าที่ผลิตขึ้นเพื่อพระราชินีโดยเฉพาะในปี 1886 ส่วนชาที่เซบาสเตียนผู้ประชันเลือกมาในช่วงนี้ก็อย่างเช่น "ชาเขียวจากหุบเขาคังกรา" "ชาดาร์จีลิงซึ่งเก็บเกี่ยวในฤดูร้อน ของ บริษัทวิลเลียมสัน เมเกอร์" ดูจะไม่เลือกเบลนด์ แต่เป็นใบชาที่นำเข้าโดยตรงจากแหล่งผลิตแต่ละแห่งไปเลยมากกว่า

 

บน:
ชิเอลกำชับกำชาว่า "อย่าให้มาดามเรดรู้" เกี่ยวกับคดีที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบัน เขาลืมเลือนว่าหล่อนได้จากโลกนี้ไปเรียบร้อยแล้ว คำตอบของเซบาสเตียนคือ "คิดว่าไม่น่ามีปัญหา" ไม่ได้รับคำบอกเล่าเรื่องหล่อนล่วงลับไปแล้ว ซึ่งมันก็ไม่มีปัญหาจริงๆ


ขวากลาง:
สิ่งที่เกรลล์สวมอยู่คือ เสื้อโค้ทที่ฉวยเอามาหลังฆ่ามาดามเรด ชั่วขณะที่ได้เห็นสีแดงนั้น ในสมองของชิเอลก็มีภาพของกุหลาบ กองเพลิง และมาดามเรด ไหลย้อนเข้ามา นี่ก็หมายความว่า ภาพความทรงจำที่ลืมเลือนไปส่วนหนึ่งซึ่งถูกเร้าด้วยสีสันกลับคืนมางั้นหรือ

 

ผู้ให้การคนที่ 3: เกรลล์ ซัทคลิฟฟ์

---ขอโทษครับ คุณผมแดงตรงนั้นน่ะ

"อาไร มีธุระอะไรกับชั้นเฮอะ? เอ๊ะ เก็บข้อมูลไปลงหนังสือพิมพ์!? ถ่ายเลย! ถ่ายรูปชั้นให้สวยๆเลยนะ!"

---เอ่อ เปล่า คือ เราอยากจะขอถามเกี่ยวกับความทรงจำของท่านเอิร์ลแห่งแฟนทอมไฮฟ์......

"เรื่องเด็กนั่นชั้นไม่คุยด้วยหรอกย่ะ! ชั้นน่ะ แค่เห็นเซบาสจังอยากให้ทำเป็นเพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก ก็เลยปิดปากเงียบ.เก๊าะ.เท่า.นั้น★ หนี้บุญคุณนี้จะขอให้ชดใช้ด้วยร่างกายล่ะนะฮ้า! เตรียมรอไว้เลยนะ เซบาสจางงงง!"

(ก๊ากกก ว่าแล้วว่าเกรลล์คงรู้สึกแปลกๆตอนชิเอลมีท่าทีไม่รู้จักตัวเอง แต่ไม่สนจริงๆด้วย เซบาสเตียนชดใช้ด้วยร่างกาย คือ โพสสุดเท่ ไปเรียบร้อยแล้วนี่นะ หุๆ)

 

อลอยส์ ทรานซี
ผู้นำตระกูลเอิร์ลทรานซีคนปัจจุบัน พูดออกมาเต็มปากเต็มคำยิ่งว่า "อยากได้" ชิเอล แต่เป้าหมายนั้นยังคงคลุมเคลือ มี "สัญลักษณ์" ซึ่งเกิดจากการผูกพันธสัญญากับบางสิ่งอยู่ที่ลิ้น

คลอว์ด ฟอสตัส
พ่อบ้านแห่งตระกูลทรานซี นอกเหนือจากกิจวัตรประจำวันอย่างการทำอาหาร รับแขก และดูแลเจ้านายแล้ว ยังจัดการเรื่องการสู้รบอีกด้วย  มีมนต์เสน่ห์อยู่ตรงการเคลื่อนไหวผาดโผน"เหนือมนุษย์"


คำบอกใบ้ที่ซ่อนอยู่ในภาพ OP

ใน OP ของตอนที่ 1 นั้น มือของอลอยส์และคลอว์ดเหมือนจะเพรียกหากันแต่ก็เหมือนจะพรากจากกัน ใน OP นับตั้งแต่ตอนที่ 2 นั้น คำบอกใบ้อยู่ที่ภาพชิเอลและอลอยส์ประจันหน้ากันโดยมีฮันนาคั่นอยู่กึ่งกลาง ปฏิกิริยาของเหล่าผู้เป็นนายต่อมือของเหล่าพ่อบ้าน และฉากสุดท้ายที่แฝงความหมายลึกซึ้ง......ในภาพ OP ที่งดงาม มีำคำบอกใบ้ถึงเรื่องที่จะดำเนินไปหลังจากนี้ซุกซ่อนอยู่มากมาย

(ดูมาถึงตอนหลังๆ เพิ่งเข้าใจคำบอกใบ้มากขึ้นทีละจุดสองจุด มือของอลอยส์และคลอว์ด เหมือนอลอยส์พยายามจะยื้อยุดไว้ แต่สุดท้ายก็ต้องผละจากกันจนได้สินะ โถๆ... ที่ชิเอลสะบัดหน้าหนีมือเซบาสเตียนบอกใบ้ถึงตอนคลอว์ดเอาความทรงจำอลอยส์ไปทำให้ความทรงจำชิเอลสับสน แล้วชิเอลปฏิเสธมือเซบาสเตียนเองเหรอเนี่ย? อ่ากกกกก ปกติดูฉากนี้ด้วยความโมเอ แต่ตอนนี้ต้องดูไปโมเอไปชอกช้ำไป โดยเฉพาะสีหน้าจ๋อยๆของเซบาสเตียนนี่ อ่ากกกกก มาดูตอนนี้แล้วพะ...พราก ส่วนฉากจบที่เซบาสเตียนกับชิเอลสลายกลายเป็นกุหลาบไปทั้งคู่นี่เสียวจริงๆนะ เฮ้อ...คงเป็นแฮปปี้เอ็นดิ้งในความเศร้าแปลบในอกพิกล)


:::::::::::::::::::::::::::::

---นี่คือข่าวลือที่รวบรวมมาจากงานเลี้ยงน้ำชาของตระกูลขุนนางตระกูลหนึ่ง จะเชื่อหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับท่านแล้ว......

เลดี้ A: "คุณนายคะ งานเต้นรำของตระกูลทรานซีเป็นอย่างไรบ้างคะ? ต้องเริ่ดแน่ๆเลยใช่มั้ยเอ่ย"

เลดี้ B: "คือว่านะคะ ดิฉันจำไม่ใคร่ได้ว่าไปพบปะกับใครหรือเห็นอะไรมาบ้างเลยค่ะ"

เลดี้ A: "อุ๊ยตาย มันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอคะ?"

เลดี้ B: "เปล่าหรอกค่ะ ตรงกันข้ามเลย ทั้งอาหารทั้งดนตรียอดเยี่ยมไปหมด เป็นงานเลี้ยงรับร้องชั้นหนึ่งมิผิดแน่เทียวล่ะค่ะ แต่ตอนเครื่องดนตรีแปลกประหลาดถูกเข็นมาไว้ที่โถงเลี้ยงรับรอง ความทรงจำมันก็หายฟุ