[Kuroshitsuji II] สครีม Ep.12 (SPOILERS!!)

posted on 20 Sep 2010 02:47 by lapace-geass in Kuroshitsuji

。*゜(PД`q゜)゜*。   ゚・。(。/□\。)。・゚       

 

Kuroshitsuji II – Episode 12
[SPOILERS ALERT!!!!!]


Warning:
เจ้าของบล็อกเป็นสาววาย จงโปรดระวังรังสีเหนือม่วงเข้มข้นให้ดี

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ปะ…

ฮึก……

เปิด………

ซิกๆๆ

゚・。(。/□\。)。・゚

ฮึกๆ…ฮึก…

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

เปิดตอนมา…เรือกอนโดลากำลังล่องลอยไปท่ามกลางหมอกขมุกขมัว ฮันนากำลังร้องเพลงกล่อมเด็ก Welsh Lullaby ด้วยสีหน้าเป็นสุข บนตักของหล่อนมีชิเอลผู้สลบไสลไม่ได้สตินอนหนุนศีรษะอยู่ ด้านหลังของทั้งสองนั้น เซบาสเตียนและคลอว์ดกำลังใช้ไม่พายพายเรือให้ล่องไปอยู่คนละด้าน ทั้งสองย้อนนึกกลับไปยังเหตุการณ์บนหอนาฬิกา

ฮันนา: นายท่านได้ผูกพันธสัญญากับดิฉันทั้งๆที่ยังควบคุมร่างของ ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ อยู่อย่างนั้น น่าสงสาร วิญญาณของ ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ ไม่อาจจะออกมาข้างนอกได้อีกแล้ว (เพลิงลุกขึ้นมอดไหม้ผ้าพันแผลของฮันนา) จนกว่าวิญญาณของนายท่านจะได้รับการปลดปล่อยตามพันธสัญญา





นัยน์ตาด้านซ้ายของฮันนามีสัญลักษณ์แห่งพันธสัญญากับอลอยส์ปรากฎขึ้นท่ามกลางการอึ้งงันของเซบาสเตียนและคลอว์ด

ฉากตัดกลับมาที่บนเรือ ฮันนายังคงร้องเพลงอย่างมีความสุข

เซบาสเตียน: เนื้อหาของพันธสัญญาคืออะไร? ความปรารถนาของ อลอยส์ ทรานซี คืออะไร?

ฮันนา: นั่นเป็นความลับระหว่างดิฉันกับนายท่านค่ะ

คลอว์ด: หึ…ทำเป็นได้ใจ

ฉากตัดมาให้เห็นเหตุการณ์ก่อนที่ทุกคนจะขึ้นเรือไปด้วยกัน

ฮันนา: แต่…ดิฉันขอบอกเพียงแค่นี้ก็แล้วกันค่ะ (ยื่นมือไปจับแก้มเซบาสเตียนกับคลอว์ด) ความปรารถนาของนายท่านรวมถึงการที่พวกคุณคนใดคนหนึ่งจะจบสิ้นชีวิตในฐานะปีศาจเอาไว้ด้วย ในรุ่งอรุณที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกุมชัยชนะและพันธสัญญาระหว่างดิฉันกับนายท่านบรรลุผล วิญญาณของ ชิเอล แฟนทอมไฮฟ์ ก็จะได้รับการปลดปล่อยจากนายท่าน (หลับตาลง) และหลังจากนั้น…

คลอว์ด: ฮันนา…แล้วพอฆ่าเธอ…

ฮันนา: ท้องของดิฉันก็จะเปล่งประกายด้วยสีำน้ำเงินอันสูงส่ง แล้ว ชิเอล แฟนทอมไฮ์ ก็จะฟื้นคืนชีวิต

 

-----------------------------------------

Kuroshitsuji

-----------------------------------------

 

ปีศาจทั้งสามเดินทางมาถึงเกาะแห่งความตาย

คลอว์ด: เกาะนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของปีศาจ ดูคุณจะปล่อยให้โทสะครอบงำจนทำลายซะเกือบหมดท่าเลยนะ…เซบาสเตียน มิคาเอลิส (<--มาถึงก็เหน็บ ก็แล้วมันเพราะใครกันล่ะเจ้าบ้า! *กัดผ้าเช็ดหน้า*)

เซบาสเตียน: คุณฮันนา…คุณพาพวกเรามาที่นี่เพื่อ...(<--หมดอารมณ์ต่อปากต่อคำแล้วดูสิ ゚・。(。/□\。)。・゚    )

ฮันนาวางร่างชิเอลบนเก้าอี้หินแห่งเดียวกับที่ชิเอลเคยนั่งตอนเซบาสเตียนพามา แล้วลูบผมของชิเอล

ฮันนา: สิ่งที่จะใ้ห้พวกคุณทำที่นี่ก็คือ การดวลกันระหว่างปีศาจอย่างเป็นทางการ




ระหว่างนั้น วิญญาณของชิเอลและอลอยส์ก็หันหลังชนกันและพูดคุยกันอยู่ ที่้ข้อมือของทั้งสองมีโซ่คล้องเอาไว้ด้วยกัน

ชิเอล: บ้าบอคอแตก การดวลระหว่างปีศาจอะไรกัน

อลอยส์: ฮะๆๆ น่าหัวเราะเนอะ ผู้ชายโตเป็นควายแล้วมาพยายามไม่คิดชีวิตแบบนี้

ชิเอล: อลอยส์…

อลอยส์: พอสมปรารถนาแล้ว ฉันก็จะตายทันทีแล้วให้ฮันนาได้กินวิญญาณฉัน (เงยหน้ายิ้ม) เสร็จแล้วฉันก็จะคืนร่างนี้ให้นาย

ชิเอล: ร่างนี้…งั้นเรอะ

อลอยส์: ฉันก็ทำผิดกับนายไว้นะชิเอล…แต่นายเล่นได้รับความรักจากทั้งเซบาสเตียนและคลอว์ด ถือเป็นการลงโทษที่นายมีชีวิตสมบูรณ์พูนสุขเกินไปก็แล้วกัน (<--ฮึ้ยยยยยยย!! (#`皿´))

ชิเอล: (ยิ้มหยัน) ความรัก? น่าสะอิดสะเอียนน่า

อลอยส์: เอ๊ะ? (หันไปมองชิเอล)

ชิเอล: นายไม่รู้จักเซบาสเตียนดีพอ…ว่าตอนที่หมอนั่นรู้เนื้อหาของพันธสัญญาเข้าแล้ว หมอนั่นจะเคลื่อนไหวยังไง…(<--หงิง บ๊ตตั้นเชื่อว่าเซบาสเตียนชนะแน่ แต่คำพูดเป็นนัยนั่น…゚・。(。/□\。)。・゚  )





เซบาสเตียนดึงถุงมือออกด้วยปาก แล้วล้วงนิ้วเข้าไปในปากของฮันนาที่มีคลอว์ดประคองร่างไว้อยู่ จากนั้นก็ค่อยๆดึงเอาดาบเลวาทีนออกมา ฮันนาน้ำตาคลอด้วยความเจ็บปวด จากนั้นก็ปัดมือคลอว์ดออกจากใบหน้าและเช็ดน้ำลายที่ไหลเปรอะเปื้อนด้วยหลังมือเมื่อดาบถูกดึงออกมาเรียบร้อยแล้ว

ฮันนา: สำหรับปีศาจแล้ว ไม่ว่าการจู่โจมใดๆก็จะไม่ก่อให้เกิดบาดแผลฉกรรจ์ถึงชีวิต ทว่า มีเพียงบาดแผลที่เกิดจากดาบปีศาจเท่านั้นที่ไม่อาจเยียวยาได้เป็นครั้งที่สอง จากนั้น…(โยนดาบขึ้นไปปักบนเพดานถ้ำ) วิญญาณที่ถูกดาบปีศาจเจาะทะลุก็จะดับสูญไปโดยสมบูรณ์ (ยิ้ม) เอาล่ะ…

เซบาสเตียนและคลอว์ดยืนประจันหน้ากันโดยมีฮันนายืนคั่นอยู่กึ่งกลาง

คลอว์ด: ใช้ดาบหนึ่ง…
เซบาสเตียน: …เพื่อต่อสู้ช่วงชิงวิญญาณดวงหนึ่ง

ฮันนายกมือขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้ เซบาสเตียนและคลอว์ดวิ่งวนรอบตัวฮันนาเป็นการหยั่งเชิงของอีกฝ่ายก่อนเล็กน้อย






คลอว์ด: คนที่จะได้จมเขี้ยวลงไปในวิญญาณของนายน้อย…ต้องเป็นผม!


เซบาสเตียนและคลอว์ดกระโจนขึ้นไปด้านบนเพื่อจะคว้าดาบเลวาทีนมา เมื่อคลอว์ดเห็นท่าว่ามือของเซบาสเตียนจะไปถึงดาบก่อน ก็ร้องชิแล้วรีบปล่อยใยแมงมุมออกไปรัดด้ามดาบแล้วดึงมันมาไว้ในมือตัวเองทันที เซบาสเตียนเห็นดังนั้นก็กัดฟันกรอด แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้มากไปกว่านั้น ส่วนฮันนาเดินไปยืนข้างๆร่างชิเอลที่ถูกจัดให้นั่งอยู่บนแท่งผลึก

คลอว์ด: กัดด้วยเขี้ยวคม ลึกลงไป จนแตกเปรี๊ยะๆ…เปรี๊ยะๆ!!

คลอว์ดกระโจนเ้ข้าแทงดาบจู่โจมเซบาสเตียน แต่เซบาสเตียนก็หลบหลึกได้อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็เตะมือคลอว์ดที่ถือดาบอยู่จนดาบหลุดออกจากมือ จากนั้นเซบาสเตียนก็กระโดดตีลังกากลับหลังแล้วกระโจนขึ้นไปในอากาศเพื่อจะไปคว้าดาบที่กระเด็นมาไว้ในมือเสียเอง

เซบาสเตียน: (หันหน้ามายิ้มใส่) ที่แคบๆแบบนี้เคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้ดั่งใจคิดหรอกครับ (เงื้อมือไปจับดาบ)

คลอว์ด: (กัดฟันกรอด)

เซบาสเตียน: (ปักดาบทะลุพื้น) เกาะแห่งนี้… (เหลือบสายตาไปยิ้มเยาะคลอว์ด) …ผมขอทำให้มันแตกเปรี๊ยะๆก็แล้วกันครับ

คลอว์ด: (อึ้งงันกับแผ่นดินที่แยกออกจากกัน) ว่าไงนะ?

เกาะเริ่มถล่มทลายพังลงมา ฮันนาร้องเรียกนายท่านแล้วรีบอุ้มร่างของชิเอลกระโดดขึ้นไปข้างบนออกจากโพรงถ้ำขนาดใหญ่ซึ่งใช้เป็นสมรภูมิรบ

คลอว์ด: เซบาสเตียน มิคาเอลิส…

เซบาสเตียน: (ยิ้ม)

จากนั้น คลอว์ดและเซบาสเตียนก็กระโจนเข้าโรมรันกันอีกครั้ง ขณะเดียวกันผืนน้ำก็คลุ้มคลั่งพร้อมๆกับเกาะที่ค่อยๆพังทลายไป เซบาสเตียนและคลอว์ดกระโจนขึ้นมาตามรอยแยกของแผ่นดิน ดาบหลุดจากมือเซบาสเตียนด้วยการจู่โจมของคลอว์ด เซบาสเตียนกัดฟันกรอด ดาบร่วงลงไปยังรอยแยกของแผ่นดิน เซบาสเตียนกับคลอว์ดรีบพุ่งตามลงไปทันที

เซบาสเตียน: ดาบเล่มนั้น…!
คลอว์ด: วิญญาณดวงนั้น…!
เซบาสเตียน/คลอว์ด: …ต้องเป็นของผม!! /…ต้องเป็นของผม!!

 


และแล้ว สายฝนก็เทลงมาจากฟากฟ้า

ฮันนา: ฝนตกแล้ว…นะคะ



ในร่างของชิเอลที่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนตักของฮันนา บทสนทนาระหว่างชิเอลกับอลอยส์ยังคงดำเนินต่อไป

ชิเอล: ฉันชำระแค้นสำเร็จลุล่วงไปแล้ว ชีวิตที่เหลืออยู่มีไว้ก็เพื่อให้หมอนั่นได้กินวิญญาณของฉัน

อลอยส์: ด้วยพันธสัญญาที่ฉันแลกเปลี่ยนกับฮันนา เรื่องนั้นจึงพังไม่เป็นท่า

ชิเอล: หึ…

ภาพเผยให้เห็นเซบาสเตียนกับคลอว์ดกำลังผลัดกันรุกกันรับพลางแย่งดาบกันอยู่

ชิเอล: ปีศาจผู้น่าสงสาร ต่อสู้โดยไม่ได้รู้อะไรเลย…

เซบาสเตียนฟันดาบใส่คลอว์ด แต่คลอว์ดก็เตะมือเซบาสเตียนแล้วชิงดาบมาได้

ชิเอล: ไม่ได้รู้อะไรเลยว่า ต่อให้เป็นฝ่ายชนะก็ตาม…

 


เซบาสเตียนยึดดาบกลับคืนไปได้ นัยน์ตาของเซบาสเตียนและคลอว์ดต่างก็เปล่งประกายของปีศาจ แต่แล้วแง่งหินที่คลอว์ดลงไปยืนเหยียบนั้นก็กะเทาะแตกออก ทำให้คลอว์ดเสียการทรงตัว เซบาสเตียนหัวเราะหึแล้วฉวยโอกาสนั้น และแล้ว…

ชิเอล: สิ่งที่จะได้มาไว้ในมือยามรุ่งอรุณนั้นก็คือ…



เซบาสเตียนก็แทงดาบเข้าที่หน้าอกของคลอว์ดบริเวณหัวใจ นัยน์ตาของเซบาสเตียนยังคงฉายแววของปีศาจ ในขณะที่คลอว์ดซึ่งนัยน์ตากลับมาเป็นสีปกติเบิ่งตาเหลือกลานด้วยผลของการโดนแทง หยาดน้ำที่ไหลอาบใบหน้าของฮันนาซึ่งรออยู่ด้านบน…ยากจะรู้ได้ว่ามันคือหยาดน้ำฝนหรือหยาดน้ำตากันแน่

คลอว์ด: อ่อก…

เซบาสเตียน: (ยิ้ม) แบบนี้…คุณก็กัดนายน้อยแตกเปรี๊ยะๆไม่ได้แล้วนะครับ

คลอว์ด: วิญญาณ…ของ…นายน้อย…

เซบาสเตียน: (หน้าบึ้ง)

คลอว์ด: ควา